جمعه شب (۴خرداد ۱۳۸۶ ساعت ۱۱) احتمالا بيشتر عاشقان موسيقی پای تلويزيون و منتظر پخش فيلم زيبای دلشدگان بودند. اين فيلم که از معدود آثار سينما در مورد موسيقی است نگاهی به رنج فراوانی که اساتيد موسيقی در گذشته تحمل کردند تا اين گنج را از دستبرد نامحرمان مصون نگه دارند تا بتوانند آنرا بطور کامل به نسلهای بعد برسانند، دارد. زينت بخش اين مضامين زيبا صدای سحرانگيز استاد شجريان و موسيقی دلربای استاد عليزاده است.
اما ... اما بعيد میدانم کسی از عاشقان موسيقی و سينما با اعصاب راحت توانسته باشد اين فيلم را ببيند. پخش اين فيلم از شبکه سه سيما توهينی آشکار به جامعه هنری بويژه به اهالی سينما و موسيقی بود. پخش ناقص اين فيلم را میتوان ضمن اهانت آشکار به هر بيننده تلويزيونی، توهين آشکاری به همه مردم فرهنگ دوست ايران زمين، توهين به فرهنگ غنی ايران، توهين به يکی از مفاخر کارگردانی سينما مرحوم علی حاتمی، توهين به استاد بیبديل موسيقی استاد محمد رضا شجريان دانست. حذف بیمورد بخشهايی از فيلم که در آن نمايش نواختن سازها بود بعلاوه حذف کامل يا بخشی از قطعات اجرا شده استاد شجريان و البته بخشهای ديگری که با حذف اين موارد تقريبا شاهد پخش يک صحنههای بی سر و ته بوديم. تدوينگران اين کار را بايد آشپزهای ناشی قلمداد کرد که در کمال وقاحت با دست درازی به متن فيلم، در واقع مفهوم عميق آنرا مورد حمله قرار دادهاند. و از يک فيلمی که نسخه نه چندان کاملش در شبکه ويديويی يک و نيم ساعت است بصورت يک نمايش بی سر و ته يک ساعته تحويل تماشاگران فهيم خود کردند که در واقع صفات خود را در تماشاگران خود جستجو میکردند.
در واقع اين زخم چرکين باز هم سر باز کرد که چرا برای تلويزيون ما پخش سازهای اصيل ايران حتی در قالب يک فيلم اينقدر گران است ولی براحتی در دو هفته قبل برنامه کاملی از نحوه استعمال ماده مخدر کراک را به تمامی جوانان نشان دادند تا آنهايی که نمیدانستند کراک چيست و چگونه مصرف میشود، آگاهی کاملی پيدا کنند. البته اطلاع رسانی در هر زمينه برای آگاهی جوانان از دامهای موجود کار قابل تقديری است اما اين حرکتهای ناپسند صدا و سيما در قبال موسيقی بسيار زشت است. اين قبيل رفتارها را در همه زمينهها حتی در برخورد با هنرمندان ديگر رشتهها در برابر موسيقيدانها، عدم دعوت از هنرمندان عرصه موسيقی در برنامه مختلف (حتی برای مصاحبه)، نحوه پخش جشنوارهها و البته جوايز نامطلوب اهدا شده در آنها، حذف برنامههايی از قبيل دلنوازان(از شبکه 4) و بخشهای اجرای زنده موسيقی در جشنهای مختلف جای هيچ شبههای را نمیگذارد که مسوولان کشور و در ادامه متصديان صداو سيما روی خوشی به اين هنر ايران زمين نشان نداده و دل خوشی از آن ندارند. و البته شايد صدا و سيما همان فيلمهای خارجی بیمعنا، يا همان موسيقی کوچه بازاری را پخش کند بهتر است از اين نحوه توهينی پخش يکی از آثار فاخر مرحوم علی حاتمی يا آثار جاودانه اساتيد موسيقی اصيل. در واقع بايد به مسولان صدا و سيما گفت : مرا به خير تو اميد نيست، شر مرسان. البته بر همه مردم فهيم ايران زمين مبرهن است که تلويزيون جمهوری اسلامی برنامه با خط و خطوط مشخص را پخش میکند که تقريبا میتوان گفت هيچ توجهی به فرهنگ غنی اين کشور ندارد. پس شما مسولان محترم با پخش نکردن اين قبيل فيلمها و برنامههای فرهنگی لطف بيشتری میکنيد تا پخش ناقص و البته توهينآميز آنها.
